Logboek

Noordzeevirus : scannen,duiken en rode duivels

We willen zaterdag wat scannen in de buurt van Vlieland en zondag weer duiken op onze onderzoek schepen. Het plan is om zaterdag 7:00 uit te varen. Het is al lekker warm in de haven en we zijn allemaal lekker vroeg aanwezig.

Het is een heerlijke vlakke zee met een windje vanaf land. De temperatuur is heerlijk op zee. Bij Vlieland beginnen we strategisch alle punten te scannen, we vinden biljartlakens en stenen en veenlagen en een nieuw wrak. Ernst en ik maken de eerste duik op een plek

waar we verstoring in de bodem zagen dit klopte ook wel de mesheften hadden er mooie kuilen gemaakt en er waren wat veenbulten, na een verkenning hadden we het hier wel bekeken en gingen door naar de volgende. Na verschillende velden te hebben bekeken gingen we terug naar een nieuw wrak.

We gaan met een lichte stroming naar beneden en hebben een prachtig zicht met een hele hoop vis en een prachtig begroeid wrak. Ik ga als eerste weer terug en boven water zien we een paar zeilboten gevaarlijk op ons afkomen de eerste is een Nederlander

en via contact via de Marifoon past hij de koers aan en vraagt of het zo goed is, helemaal top! Alleen zeilboot nummer 2 krijgen we geen contact mee, ook de Kustwacht (VHF16) lukt het niet om contact te krijgen met dit zeiljacht terwijl deze op ramkoers ligt. Ik haal de veiligheidslijn naar binnen en Coen start de motor en op dat moment kwamen er een paar mannen van het zeiljacht naar boven en we wijzen waar ze heen moeten sturen en ze kunnen net op tijd de koers veranderen en zien we de Nationaliteit van het schip en om in voetbal termen te blijven het waren weer de Rode Duivels (Seven Seas BEL139) die gewoon op de automatische piloot zonder bemanning aan dek varen......  En ze waren dichtbij genoeg dat Coen zonder stemverheffing in een bepaald soort Nederlands ze het een en ander duidelijk kon maken.
De mannen onderwater hadden dit ook gehoord en Ernst kwam al naar boven en Peter was bezig de hefballon op te laten en dit duurde net wat langer dan normaal maar toen kwam die ook! De hefballon maakte bijna een opstijging uit het water zoveel lucht was er in gepompt. Wat bleek het anker haakte nog net aan een spant wat niet was opgemerkt en toen die gelicht was ging de hefballon met anker als een raket omhoog.

Hierna gingen we weer terug richting Texel, onderweg vroeg Leonard hoe ons onderzoek ging? Ik antwoord terug alleen wat goud en verder niks de mannen aan boord vinden dit prachtig en zeiden we moeten eigenlijk ook zeggen dat we er met niemand over mogen praten dus dit vulde ik natuurlijk aan op de app. Leonard reageerde met: ook niet aan mij? We reageerden allemaal op de app met nee en lieten de arme Leonard in het ongewisse.

Op de terugweg werden we vergezeld door bruinvissen welke we helaas niet op de foto konden krijgen. Onderweg werden de hakers van de vissers even bekeken, ook hier veel veen en een paar potentiele punten die nog wat verder uit het zand moeten komen. We plagen Coen ook met, dat hij het anker bij het wrak niet erg goed had neer gelegd hij lag wel een meter uit het midden van het wrak! Hij reageert direct met wat zijn jullie ook een stelletje Diva's. We komen op een gegeven moment weer bij een punt wat er veel belovend uit ziet en we besluiten daar even naar beneden te gaan om even een indruk te hebben of dit wrak is zodat we deze kunnen melden bij het RCE.

Het stroomde nog behoorlijk en we blijven even wachten maar op een gegeven moment kan ik niet meer wachten en ga naar beneden het was inderdaad een behoorlijke klauw om naar beneden te komen, maar het was de moeite waard een zwaar houten deel van een wrak met een vis erop geweldig!! na deze verkenning gaan we door naar een ander houten wrak hier hebben we een aantal jaren terug ook op gedoken en toen verdween die weer onder het zand, nu was die weer terug maar is inmiddels op het achterschip weer aan het verzanden.
Ook zien we dat het hout erg achteruit is gegaan dus we moeten haast maken om te proberen dit onderzoek te kunnen afronden. Ik ga weer als eerste naar beneden en ga richting de boeg, wat een geweldig gezicht weer en ook hier is de vis behoorlijk vertegenwoordigd. Ik film en fotografeer alles wat ik kan. Ernst heeft zich de hele dag bezig gehouden met dingen in te meten en notities te maken. Tijdens de terugweg richting Den Helder was er een verschil van hoe het nieuwe wrak erbij ligt, ik denk hij ligt op de kiel en Ernst denkt hij ligt op de kop. Peter hield zich erbuiten. Ik heb inmiddels mijn beelden gezien en geef Ernst toch gelijk. Ook kunnen we Coen weer plagen want het anker lag nu bij het laatste wrak in het zand. Ik zeg ik heb er even een foto van gemaakt hoe het anker ligt Coen. Peter komt er nog even zuinigjes overheen het is maar goed dat we wat zicht hebben en dat we zagen dat we over het wrak heen gingen want we hebben wel bijna 2 meter extra moeten zwemmen om bij het wrak te komen. Coen reageerde met wat zijn jullie ook een stelletje ouwe wijven. Kortom het was een prachtige dag met gewoon 4 duiken. We komen rond half acht weer terug in de haven. Kortom we zijn een klokje rond op zee geweest. De autorit terug naar huis is wel het wel even wakker blijven. Thuis aangekomen heeft Coen, Leonard toch op de hoogte gebracht van ons onderzoek dat we helaas niks hebben gevonden. De duik op zondag hebben we gecanceld omdat er een windje 5 uit het westen werd voorspelt! Mooi om ons huiswerk te doen en de beelden te verwerken.
Al met al een top weekend.

Op naar de volgende duiken, het Noordzeevirus heeft me weer helemaal in de greep.

Gr. Richard
 

Noordzeevirus: Regen en wind

Het weer zag er niet erg gunstig uit voor het weekend maar zaterdag moet het toch wel lukken. Ook Gillian wilde wel mee voor haar eerste wrak duik. Op donderdag kregen we de tijd door, we vertrekken om 05:00 uur en 06:00 de eerste duik en daarna pakken we de volgende duik om 08.30 uur en 12:30 uur derde duik. Voor de zaterdag wordt er toch veel regen wordt voorspelt. Maar op regen kan je je kleden, wat ik dus niet heb gedaan, ik stap om 2:45 uit bed en pak de spullen en vertrek richting Den Helder, daar aangekomen ben ik de eerste en pak de kar en begin te laden en tijdens het laden komt Leonard ook al en die had onderweg al wat regen gehad, ook hij had geen regenkleding mee en terwijl we de eerste lading aan boord brengen komen Peter gevolgd door Coen en Gillian ook.

We kunnen even voor vijven vertrekken. Ondertussen begint het buiten al vochtig te worden, na de sluis gaat het gas erop en op naar de eerste duik, de SS Nordlyset.  Aan de oppervlakte ziet het er goed uit, ik zeg gelukkig, we hebben goed zicht Leonard is nog een beetje sceptisch en wil het eerst zien. Gillian en ik gaan als eerste te water en helaas heeft Leonard gelijk en het zicht op het wrak is op zijn zachtst gezegd matig.

Coen heeft het anker mooi bij de stoom machine geplaatst en dat is het eerste wat ik aan Gillian laat zien. Daarna zwemmen we richting het voorschip en we zien een hoop jonge gulletjes en na een 40 minuten zijn we weer bij het anker en maken we de opstijging en boven staat er al een golfje en is het behoorlijk nat  en Coen zegt voor we aan boord zijn, we gaan terug en kijken of het later weer gaat bij IJmuiden liggen de bomen al plat had hij van Sander een collega wrakduiker gehoord. Kort daarop komt Peter ook aan boord en Leonard is zoals hij de vorige keer al had gezegd dat hij niet weer als eerste zou zijn. Nu gaan we surfend door de golven naar de haven, de bedoeling is om eerst in de KMJC haven te wachten op rustiger weer. Ondertussen gaan er ook sportvissers richting zee en Coen meld aan één van de vissers dat het toch wel hobbelig is en ook hij was verbaast dat het zo was en zei dit hadden ze niet voorspeld! Hij bedankte Coen en paste zijn route toch maar aan. In de KMJC haven is het behoorlijk nat en we kijken naar de voorspellingen en die geven aan dat het behoorlijk blijft waaien en we besluiten het bij één duik te laten. Ik ben wel benieuwd hoe de vissers het hebben gehad? Hopelijk kunnen we spoedig weer de Noordzee op, ondanks deze duik, kriebelt het alweer.

Gr. Richard

Noordzee virus: Op naar Terschelling

Het pinksterweekend is traditioneel de dag dat de wrakduikers richting Terschelling gaan. Ik heb op het werk al vast gezet dat ik de vrijdag voor het Pinksterweekend vrij moet hebben. Het lijkt er de gehele week niet gunstig uit te zien om richting Terschelling te gaan. Op woensdag weten we het definitief het gaat hem niet worden. Balen maar we willen het vrijdag toch nog even een duikje maken ondanks het windje 5/6 die voorspelt wordt.  We gaan ondanks die voorspelling uitvaren. We zijn allemaal ruim op tijd aanwezig

en op zee is het nog goed te doen, er staat wel een golfje maar we zijn inmiddels wel in geschommeld. Met het anker uitgooien, geeft Ernst aan dat de ankerlijn niet te ver moet uitstaan. Ik geef aan, ik gooi en luister naar jullie wanneer ik hem vast mag zetten. Dus nadat ik hem heb gegooid pakt Ernst direct het touw over en maakt hem vast en zegt, even kijken of we nog goed liggen ik voelde het anker van het wrak afvallen! Wij plagen hem direct met nou moeten we naar het wrak zwemmen. Tja we zijn diva's of we zijn het niet. We zijn van plan om twee wrakken achter elkaar te pakken dus krijgen we de restrictie van max 45 minuten.  Onderwater moeten we inderdaad een heel stuk zwemmen om bij het wrak te komen..... Hij lag er minstens een meter van het wrak af...

het zicht is redelijk en we vermaken ons best op het wrak en na 35 minuten maak ik braaf de opstijging. Aan de oppervlakte gekomen blijken de golven vlakker te zijn en dat is niet ongunstig. Vlak na mij komt Ernst ook naar boven en Leonard volgt ook spoedig en we gaan door naar het volgende wrak. Leonard houdt zijn uitrusting aan en geeft aan doe mij maar een watertje en een aperitiefje. Bij het volgende wrak werp ik ook het anker op het wrak en neem de lijn mee naar voren en ze roepen eigenlijk direct maak maar vast, Ernst heeft het niet meer aangedurfd bang dat hij hem er weer af zou trekken. Leonard is nu de eerste te water, ik volg hem gauw en Ernst sluit de rij.

Hier moeten we een heel stuk lijn uitzwemmen, phoe niet best en het wrak lag nu nog veeeeeeeeeeeeeeel verder van het anker..... wel bijna twee meter. We hebben hierdoor wel bijna twee bar verknoeid aan het zwemmen, vreselijk. Het is een interessant wrak waar het al redelijk stroomt en het zicht wisselt behoorlijk, als het zonnetje schijnt hebben we goed zicht en wanneer de zon achter de wolken is, is het zicht een stuk minder. We vermaken ons best en houden geen rekening met de kapitein op het schip.

Wanneer ik boven kom staat er nogal een golfje en we merken dat de wind al is toegenomen.

We pakken het spul in en varen terug en Coen zegt we zitten weer op het hobbelpaard. Wij met z'n allen dit is nog geen hobbelpaard dan moeten de golven nog hoger zijn. Bij de Helsdeuren moeten de ruitenwissers aan en de deur dicht omdat het water anders naar binnen spetterde. We zijn dus mooi op tijd weer in de haven.  Deze duiken pakken ze ons niet meer af. Het Noordzee virus heeft zijn duikjes weer gemaakt op naar de volgende duiken. Ben er helemaal klaar voor.

Gr. Richard

NO 6bft opkomend tij.

Om 05.00 uur ging de wekker, de avond ervoor geappt we gaan, maar toen ik om even over zessen in Den Helder aankwam had ik hier al een beetje spijt van. Richard kwam vlak achter mij aan, die keek ook al bedenkelijk. Ik zeg, zal Leonard even bellen waar hij zit dan moet hij maar omdraaien, maar Leonard was ook vroeg en was al in Den Helder, die vond, achhhhh er staat een briesje. Ja koekkoek, een briesje, ik sta gewoon met een jas aan. Nou we gaan kijken, inladen en gaan.

In de haven stond het water al op de ramen, dus goed vooruitzicht. De Wagenmaker kwam vanaf Texel dus daar moesten we achterlangs, toen hij voorbij was ging het gas erop, we zouden via het Molengat gaan omdat het laagwater was, dus het Westgat met deze golven vond ik geen goed idee. We kregen best wel wat water over, waardoor ik zei, we pakken wel een wrakje tegen Texel aan, liggen we nog wat beschut. Als we nu naar buiten gaan dan hebben we straks een uitdaging met NO wind en opkomend tij. Maar de Heren hadden andere plannen, we kunnen ook naar de Loodsboot 12, dus de VC opgeroepen dat we naar de S10 (rode ton Schulpengat) zouden gaan om daar de Loodsboot te pakken. Natuurlijk lagen we daar vol in de wind en de golven,

maarja daar hebben de mannen geen last van natuurlijk als zij beneden zijn, niet denkend aan hun kapiteintje die 45 minuten ligt te stampen en te rollen. Dus toen Leonard weer aan boord kwam en vertelde dat hij een kwal in zijn gezicht had gehad was de opmerking snel gemaakt dat sommige wezens elkaar altijd opzoeken. Het zicht was goed op het wrak ondanks de wind van de afgelopen dagen. Toen alles weer aan boord was staken we recht over richting het strand van Den Helder,

daar ligt het wrak van de SS Niger. Hier zouden we de multibeam gaan testen, of dit helemaal een goed idee was viel nog te bezien met deze golven. Maar het apparaat bouwde de beelden mooi op, je zag wel wat golven in het scherm maar eigenlijk viel dat best mee.

 

Na diverse keren over het wrak van de Niger te hebben gevaren werd het tijd om naar Den Helder te gaan, de vloed liep er al aardig in waardoor het water steeds wilder werd. Nadat we alles vastgesjord hadden stuurde ik de boot richting Den Helder, ik kan jullie vertellen dat ik weet hoe je broek zich in de wasmachine voelt, goeiendag zeg, wat een water, ik zag werkelijk niks meer door de ramen, beetje gas eraf want er liggen ook nog een paar boeien hier.

Na de Helsdeuren werd het wat beter, en voeren we even later nadat we de Texelstroom hadden laten passeren de haven van Den Helder binnen. Ondanks windkracht 6 en het tij toch nog een heerlijke dag gehad.

Coen van de Mac. O

Via de NIOZ haven

2 juni,

Eerst even naar de overkant( Texel) NIOZ haven en dan naar het Westgat om naar buiten te gaan. Reinier appte mij s’avonds of wij nog gingen duiken want Texel voer niet. Ja melde ik, wij gaan. Ben om even over half acht bij je in de haven. Maar Reinier lag natuurlijk onder zijn Texels schapendekbed, even bellen, twee minuten ben ik er. De spullen aan boord en gas erop. We voeren met 15 knopen richting het Westgat, daar stond er wel een golfje maar prima te doen. Ernst, Richard en Reinier waren de duikers. Buiten gekomen eerst even over het wrak heen om daarna te ankeren, zag er redelijk uit, de bloei is er aardig uit. Ernst en Richard lagen er als eerste in daarna sprong Reinier overboord.

Na drie kwartier kwamen de mannen weer boven, ik trok de ankerlijn binnen en startte daarna de motor om naar het volgende wrak te varen. Dat was niet ver, anker ging er gelijk weer in en de mannen erachter aan.

Ook deze keer bleven zij 40 a 50 minuten onder. Nadat alles weer aan boord was en de grote verhalen verstomde stuurde ik de boot weer door het Westgat richting de NIOZ haven om daar Reinier weer af te zetten. Het ontvangst comité bestond uit Teunis v/d Bor.

Coen van de Mac.O