Logboek

Het zicht wordt beter.

2 en 3 juni 2018.

In de loop van de week zag het er goed uit voor het weekend. Dus de mensen benaderd die al een tijdje op de lijst stonden. Dat liep aardig vol, dus met twee boten naar buiten. 6 man op de Red Rover en 5 op de Mac.O. Op de Red Rover zaten de mannen van Duikteam Heerenveen samen met Vincent, Hugo en Leonard.

Op de Mac.O twee man uit België(die hun eerste Noordzeeduik gingen maken)  en een cursist die voor zijn 1e Noordzeeduik ging.

En natuurlijk Richard onze wrakduik instructeur. Er stond wel een golfje maar was goed te doen. Alleen het was een behoorlijk regenachtige dag.

Tijdens het varen was er nog niet zoveel aan de hand, maar toen de boot op het anker lag veranderde de situatie.

De een na de ander ging met het hoofd over de muur.

De een zag nog witter dan de ander, en Jo deed nog harder zijn best, die heeft ervoor gezorgd dat er nu een krab met een bovengebit aan het spelen is. Maar goed de kentering kwam erin en ik gaf het teken dat ze zich om konden kleden. Nu was het voor drie man de eerste keer op een hobbelende boot, dus het had even tijd nodig. Maar om 11.10 uur waren ze overboord. Het zag er aan de oppervlakte goed uit, donker water, dus ik had goede hoop op behoorlijk zicht. Maar het was nog niet super bleek later toen de duikers weer boven waren.

Maar wel te doen. De Red Rover lag even verder op de Stadt Emden, het wrak is groot genoeg om met zijn tweeën te ankeren. Het bleef wel de hele dag zuid westenwind kracht 4. Ook daar was iedereen naar beneden. Maar zoetjes aan kwam het ene hoofd na het andere weer boven. Wij waren iets eerder klaar dan de andere boot, dus gingen we daar even kijken. Leonard kwam als laatste boven met de hefballon. Hierna gingen we beide richting de Noord om voor een tweede duik te gaan met laagwater. Maar bij mij in de boot werd het kotsen weer vrolijk opgepakt. Alleen Jo die knapte redelijk op. Maar Bart en Joost waren er nog niet. Ik had besloten om bij het Westgat te gaan liggen om dan later weer naar zee te gaan. Konden de mannen een beetje bijkomen. Maar toen we daar aankwamen had men het wel gezien en wilden de meesten naar de wal. Dus zette ik koers naar den Helder. De Red Rover ging nog een duik maken op de Turbo. Eenmaal in de haven waren de meesten weer opgeknapt, we namen nog wat te drinken en ik gaf aan de mannen het certificaat voor hun eerste Noordzeeduik.

Van Joost en Jo kreeg ik een mandje met Belgisch bier. Geweldig, Dank.

De Red Rover kwam twee uur later de haven binnen en hebben we nog wat nagepraat, was toch een lekkere Noordzeedag.

Voor de zondag was er niet veel animo. Dus ging ik met de Mac.O en Leonard en Ernst naar zee. Was een prachtige dag met een zonnetje en een vlakke zee. Wat een verschil zeg, ongelofelijk. Ik had nu gehoopt dat de mensen van gisteren het vandaag konden zien hoe mooi onze zee is. Ook wij zetten koers naar de Turbo want de mannen hadden gisteren 10 meter zicht. Dat wilde wij ook weleens zien. Nadat we eerst aan het scannen waren geweest met de sonar gingen we voor anker. Ze konden er gelijk in.

Wat een weertje, heerlijk, er ging steeds meer uit aan kleren. De korte broek bleef aan. Na 75 minuten kwam Ernst weer eens omhoog en 5 minuten later was Leonard er ook met de ballon.

Eerst rustig de boel opruimen, vervolgens gingen we wat wrakken monitoren. We hadden nog een paar puntjes die gescand moesten worden. Rond het puntje van Zuiderhaaks bleven we een beetje hangen, het was tenslotte prachtig weer om te scannen. Om 15.00 uur werd het weer eens tijd om richting Den Helder te varen. Waar wij om 16.00 uur afmeerden.

Heerlijk weekend.

Coen van de Mac.O

Noordzeevirus: K..

27-5-2018

Na een paar weken van rust omdat de algenbloei in het water zit. Wilden we het deze zondagmorgen weer proberen en ook twee duiken maken.  Alleen is het vertrek wel verdomde vroeg. Ik moet al om 3 uur rijden omdat we om half 5 willen varen. In de haven aangekomen staat er toch we een windje en Coen kijkt bedenkelijk bij. Zodra we op de Noordzee zijn valt het enorm mee met de golven en we komen mooi op tijd op de plek hier spelen we eerst met de sonar en daarna gaat het anker uit. Nu maken we ons klaar voor de duik en het lijkt behoorlijk vlokkerig in het water. Voor we te water gaan overleggen we even wat we gaan doen. Gaan we het anker ophalen of gaan we het toch duiken. We gaan toch proberen te duiken en ik spring er als eerste in. Het begint vlokkerig en dat wordt steeds erger en beneden de 6 meter is het licht ook weg en moet de lamp echt aan. Dit heeft alleen als effect dat de vlokken mooi belicht worden maar zicht heb ik niet. Ik maak de hefballon aan het anker vast en ga terug via de lijn om te kijken of Ernst al te water is anders bespaar ik hem de moeite. Helaas kom ik hem al vrij snel tegen en we proberen te communiceren dit wil niet echt maar ik begrijp dat Ernst de boel omhoog schiet en inderdaad terwijl ik aan boord ben is de hefballon ook al boven en we halen hem snel binnen en we proberen verder naar buiten of het zicht daar beter is en we daar een duik kunnen gaan maken maar helaas ook hier is het behoorlijk vlokkerig en we besluiten om het niet eens te proberen en gaan onverrichte zake terug naar de haven. Ook begint er een golfje te komen dus helaas geen twee duiken en we zijn ook weer mooi op tijd terug in de haven. Hier kijken we nog even onder de een boot naar een zink anode en daarna ga ik terug naar Joure om te gaan oefenen met een cursist omdat het toch nog vroeg genoeg is.

Hopelijk is het komende zaterdag beter met het zicht omdat de beide boten inmiddels al vol gepland zijn.

Ik kijk er nu alweer naar uit.

Groetjes,

Richard

17 februari 2018.

Northseadivers mee op de;  Joke Dijkstra,  KNRM  Den Helder. De Northseadivers hebben de afgelopen twee jaar met een SAR oefening mee gedaan als drenkeling. Nu wilde de schipper, die ook met ons mee duikt,  iets voor ons terugdoen. We moesten ons verzamelen om 10.00 uur in het boothuis te Den Helder. Daar aangekomen stond de koffie al klaar en begon Jeroen(Schipper) met zijn presentatie,

na de presentatie had hij nog een interessante film voor ons. En na deze film mochten we nadat we een reddingsvest hadden aangetrokken aan boord van de Joke Dijkstra.

Na de film vroeg Jeroen of er iemand was die nog even wilde zwemmen, maar weinig geluid, ohh er was iemand die riep dat Coen wel wilde, oeps, ik moest vanochtend nog krabben. Maar natuurlijk wilde hij dat wel. Dus pak aan en aan boord.

De schipper voer de reddingsboot rustig de zwaaikom in bij de marinewerf en draaide daarna naar buiten.

Het gas ging erop, wauw wat een kracht en snelheid, 30 knopen op de gps. Eerst een paar kunstjes met de voortstuwing, om de as draaien, geweldig wat een elegantie.

Hierna riep de schipper of ik wilde sturen, nou echt wel, vaar maar even op een westelijke koers zei hij. Weg bij de veerboot, maar Coentje was nog even aan het oriënteren, dus voer pal oost. Maar al snel dirigeerde ik de boot naar het westen en voer richting het Schulpengat.

Wat stuurt dat prachtig, even terug naar 10 knopen en trek een hendel terug waardoor de boot om zijn as ging draaien en andersom, mooi hoor. Hierna nam de schipper het weer over en werd ik even later verzocht om overboord te springen, nou maar al te graag, ik lag er binnen twee tellen in.

Sodemieter dat is koud aan de handen. De boot voer weg en daar lag ik dan, zwemvest blies zichzelf ook op toen ik te water raakte dus ik dreef lekker. Maar wat is dat nu, er lijkt wel iets te lekken op een plek waar je dat eigenlijk niet wil. Langzaam via het kruis liep er water in het pak, holy moses, waarom daar. Maar wij bikkels hoor je niet, brrrrrrrrr. Even later kwam de boot alweer dichterbij en voer achteruit met de klep naar beneden en schepte mij zo uit het water.

Wat een mooie ervaring. Iedereen mocht even sturen en daar werd gris gebruik van gemaakt.

Iedereen had het naar het zin en genoot.

Om 12.30 uur waren we weer aan de kant en kregen we nog een rondleiding op de verkeerscentrale.

Een topdag.

Jeroen en bemanning hartelijk dank.

Noordzee virus eerste van het jaar.

Ik kreeg donderdag een appje of ik zondag ook mee kon voor 1 duikje en wat scannen. Tja ik ben de zondagmorgen ook altijd met de 1* aan het oefenen, dus ik zeg ja dat gaat wel lukken.Ik meld me bij de cursisten en instructeurs voor zondag af en regel een vervanger zodat het oefenen door kan gaan. Het weer is schitterend en ik verheug me weer op een duikje op de oude wrakken. Nadat we alles aan boord hebben geladen vertrekken we richting de KNRM haven om nog een extra duiker op te halen.

Zo zijn we met 6 man en 5 duikers aan boord. We vertrekken naar zee ik zit lekker achterop van de zon te genieten en komt Jeroen bij mij en zegt ik ga nu op een wrak duiken welke ik zelf heb zien vergaan!

Dat is voor het eerst! Oh het wordt dus de veerpont die vorig jaar is vergaan...... Voor we gaan ankeren spelen we eerst nog wat met de nieuwe sonar van Coen en hij maakt mooie beelden, echt een aanwinst. Alleen hoe je alles instelt vergt nog wel wat oefeningen.

Eenmaal voor anker lijkt het beeld onderwater redelijk, niet super maar ja, we zien wel, we zijn op een vlakke zee en met mooi weer, wat wil je nog meer. Jeroen gaat als eerste te water gevolgd door Ernst en ik volg Ernst.

Het water lijkt inderdaad redelijk tot een meter of 18 daarna wordt het rap minder en bij het anker houdt het bij max een meter wel op. Het anker ligt boven op het wrak welke op de kop ligt.

Ik begin zo goed en zo kwaad als het kan het schip te verkennen nou met dit zicht valt het niet mee. Ook is de kajuit al behoorlijk verzand waardoor het nog moeilijker te herkennen is. Ook zijn de relingen al behoorlijk vervormd.

 De tijd vliegt en ik begin met de opstijging en onderweg kom ik Jeroen tegen.

Die heeft het ook lang vol gehouden. Ondertussen ben ik ook benieuwd hoe de Paralenz het heeft gehouden. Ik wil deze gebruiken voor onze onderzoeken en filmpjes van de wrakken te maken. Ondanks het slechte zicht en mijn felle duiklamp heeft hij het toch redelijk gedaan. Hier ben ik erg blij.

Ik ben nog niet aan boord of Leonard heeft de hefballon al omhoog geschoten, Peter en Ernst hadden het namelijk al snel bekeken op het wrak. Bovenwater waren we het er allemaal over eens hier hoeven wij niet meer op te duiken! Coen had weer een lekker soepje gemaakt en tijdens het scannen genoten we van het bakje soep alleen waren de voor ons bekende wrakken verdwenen onder het zand er stond meer dan 2 meter meer zand dan vorig jaar. Gelukkig waren er andere wrakken die zich wel lieten zien en hier kregen we super beelden van de nieuwe sonar. Het water leek hier wel snert dus hoef je hier voorlopig niet te duiken. Hierna gingen we terug naar de haven dit was de eerste en hopelijk volgen er spoedig meer met beter zicht. Ja het was een lange winter..........

Welkom zomer!

Richard

Northseadiver

Wisselvallig.   30 september 2017

Het zag er voor zaterdag redelijk uit, ik had al wat mail en apps gekregen van mensen die wilden duiken, dus animo genoeg. Donderdag kreeg ik weer wat afberichten dus even afwachten. Schipper Hugo kon helaas niet dus de app was niet nodig. Ik wilde ook nog wat scannen met de towfish van Martin Boone uit Breskens die ik mag testen, dus eentje minder kwam wel goed uit. Om 08.00 uur vertrokken we uit de haven, de sluis stond al klaar, dus we waren snel buiten. Even Jeroen oppikken in de KMJC bij de Joke Dijkstra

en daarna richting het Molengat. We zouden de eerste duik op de E47 (sub 1eWW) maken, want ik wilde wat meer naar dieper water omdat vorige week bij de gronden het zicht beroerd was. De E47 staat in de boeken als "Lost by unknown cause in the Northsea, probably a mine, 20-08-1917". Het water was helemaal zwart dus dat zag er goed uit. Om 09.30 uur konden de mannen erin, het was een heerlijk zeetje, niet vlak maar zeer prettig.

De temperatuur was ook niet verkeerd. Ik kon de duikers aardig zien zakken dus helder genoeg, nu maar hopen dat het beneden ook zo is.

Ik had het anker er iets overheen gegooid zodat de duikers met afdalen het wrak al konden zien liggen. Het anker lag er 5 meter overheen, Leonard heeft het anker tegen de romp aangelegd.

Ernst kwam als eerste boven en had een top duik gehad. Goed zicht en mooi wrak. Nadat alles weer binnen was heb ik de towfish aangesloten en zijn we E47 gaan scannen. Ik achterop met de lijn en de fish. Maar zelfs bij rustig varen wilde hij niet veel dieper dan 15 meter boven de bodem. Maar het werkt wel en daar ben ik blij om.

Wat nu welk wrak,  laten we maar eens kijken bij het Westgat hoe daar het water is. En dat zag er redelijk uit, dus nu dat puntje van de vorige keer even bekijken. Dat zag er helemaal goed uit.

Nu het zicht nog, dat viel ook mee. Nu nog even wachten op de kentering. Jeroen zei tegen mij volgens mij vaart daar de visarend, die was nog een behoorlijk eind weg, ik zeg het  lijkt wel een kotter, maar op zaterdag laat in de middag is dat wel vreemd, die liggen binnen. Maar het was inderdaad de Visarend (kustwacht). In de verte koerste hij recht op ons af, even later ging hij weer de andere kant op, totdat zijn boeg recht op ons af kwam. Even later lag hij stil, toen zeiden wij al de rubberboot zal er wel ingaan. En inderdaad 5 man sterk.

Twee man kwamen aan boord, marchaussee en douane. Papieren werden gecontroleerd en binnen werd er nog onder de banken gekeken. Nog wat vragen heen en weer.  En toen gingen zij weer. Ondertussen was de wind sterker geworden en bouwden de golven op. Om 14.30 uur konden ze naar beneden, ze bleven lang weg dus dat was goed. Het water aan de oppervlakte zag er goed uit.

Jeroen kwam als eerste boven

en had een prachtige duik gemaakt, maar toen hij boven kwam verbaasde het hem dat hij zo in de golven lag, dat is best wat meer geworden riep hij. Een kwartier later kwam de ballon met het anker omhoog. De spullen werden weer aan boord getrokken, de spullen werden opgeruimd en via het Westgat naar Den Helder.

Was een prachtige dag.

Coen van de Mac.O